blauwbilgorgel (blauwbilgorgel) wrote,
blauwbilgorgel
blauwbilgorgel

Ochtend

Had jij je gezichtje uitgeleend? Nam je
voor even maar andere ogen? Een mond
voor vuurtaal, watertaal? Je zong

naar twee werelden maar verloor deze.
Je hield je aan ons bast. Niet waar,
je lag stil en je sprak met geesten.

Onder je dekens opent de leegte
haar scharen. Verangen brak op je lippen
in o's en a's uiteen. Ochtendlicht

hangt in druppels gevangen aan je
vingers, je wangen zijn koel. Dit is
het ogenblik waarin de bomen zuchten

en zich openvouwen en tere groene
dieren vluchten achter de vonkende
weerloze handen die spinnenwebben zijn

ons achter zich latend, op ons netvlies
nog even de schaduw van een hiel of
een vleugel, dan niets. Ach kindje

elfen zijn zwak en ze sterven als gekken
en wij, vergeten al hoe vol
het licht ooit op je viel, hoe je hier ligt,

dit stille nu vol jij, zozeer jezelf
en voorbij, godverdomme, voorbij.





(Esther Jansma)
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 8 comments